Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie w Krotoszynie

Banery

Portal e-PUAP, www.epuap.gov.pl/wps/portal/ 

Informacja o programie Aktywny Samorząd

Biuletyn Informacji Publicznej PCPR w Krotoszynie

Informacja o realizowanym projekcie Razem z Tobą będę Sobą

www.mpips.gov.pl

www.pfron.org.pl

www.ngo.pl

www.rops.poznan.pl

www.powiat-krotoszyn.pl

Gmina Krotoszyn - www.krotoszyn.pl

Wojewódzki Urząd Pracy w Poznaniu

Wielkopolski Urząd Wojewódzki

Niebieska Linia www.niebieskalinia.pl 

Superregion Kaliski OWES - www.owes.jadwiga.org/kalisz, otwierane w nowym oknie

Poszukujemy kandydatów na rodziny zastępcze, otwierane w nowym oknie

Procedury

Procedury w przypadku sytuacji kryzysowej

  1. W przypadku otrzymania zawiadomienia osobistego bądź telefonicznego ze strony służb społecznych (ośrodki pomocy społecznej, policja, kuratorzy sądowi, służba zdrowia, prokuratura i in.) pracownik ZIK-u przyjmujący zgłoszenie podejmuje działania diagnozujące sytuację rodzinną i społeczną według następujących procedur:

    1. Przeprowadzenie wywiadu, zebranie dostępnych informacji wśród służb pomocowych (pomoc społeczna, policja, sąd, szkoła - w zależności od rodzaju sytuacji kryzysowej).
    2. Udanie się do miejsca zamieszkania klienta, dążenie do zapewnienia podstawowego bezpieczeństwa i w konsekwencji powstrzymanie destrukcyjnych rozwiązań.
    3. Starania w zakresie zrozumienia problemu klienta, zobaczenie problemu jego oczami, co decyduje o skuteczności dalszych oddziaływań.
    4. Dążenie do wyjaśnienia przyczyn i istoty kryzysu.
    5. Ustalenie oczekiwań i wstępnego planu działań, akceptowanego przez wszystkich.
    6. Zobowiązanie klienta do realizacji wspólnego ustalonego planu - ustny kontrakt zawierany przez obie strony.
    7. Wyznaczenie kolejnego spotkania.
  2. Interwencja kryzysowa jest tylko pierwszym etapem pomocy, często nie obejmuje docelowego rozwiązania problemu.
  3. Interwencja kończy się w momencie uzyskania przez osobę lub rodzinę podstawowej równowagi, zrozumienia przyczyn i uzgodnienia kierunku rozwiązywania problemu, który wywołał kryzys.
  4. Często dopiero po jej zakończeniu możliwe jest podjęcie długofalowych działań, które mogą doprowadzić do rozwiązania problemu i usunięcia przyczyn kryzysu.

 


Procedury w przypadku udzielenia schronienia ofiarom przemocy gorącej

  1. W przypadku otrzymania zawiadomienia osobistego bądź telefonicznego ze strony służb społecznych (ośrodki pomocy społecznej, policja, kuratorzy sądowi, służba zdrowia, prokuratura i in.) pracownik ZIK-u przyjmujący zgłoszenie podejmuje czynności zmierzające do zabezpieczenia życia i zdrowia osób zagrożonych.
  2. Niezależnie od pory dnia i nocy pracownik powiadamia o konieczności interwencji kierownika ZIK-u, zaś w przypadku jego nieobecności innego upoważnionego pracownika.
  3. Pracownicy ZIK-u udają się do Specjalistycznego Ośrodka Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie, gdzie udostępniają odpowiednio przygotowane pomieszczenie mieszkaniowe.
  4. Pracownicy ZIK-u od momentu podjęcia interwencji przez cały czas pobytu klientów w placówce zapewniają bezpieczeństwo przebywających tam osób, jednocześnie udzielają wsparcia rzeczowego oraz psychicznego.
  5. Po podjęciu interwencji podejmowane są działania diagnozujące sytuację rodzinną i społeczną klientów przebywających w ZIK-u, a także działania dyscyplinujące sprawcę przemocy (powiadomienie policji, sądu).
  6. W przypadku zastosowania aresztu wobec sprawcy przemocy rodzina wraca do miejsca zamieszkania. Powrót rodziny do miejsca zamieszkania jest także możliwy po przeprowadzeniu negocjacji ze sprawcą przemocy i ustaleniu, że rodzina nie jest zagrożona utratą zdrowia lub życia.
  7. Czas pobytu ofiar przemocy w Specjalistycznym Ośrodku Wsparcia dla Ofiar Przemocy w Rodzinie wynosi maksymalnie trzy miesiące, w szczególnych przypadkach może być przedłużony do sześciu miesięcy.
  8. W przypadku interwencji oraz konieczności umieszczania osób lub rodzin w SOW kierownik ZIK-u organizuje zespół interdyscyplinarny w celu optymalnego rozwiązania sytuacji kryzysowej.
  9. Pobyt osób (ofiar przemocy w rodzinie) w SOW jest monitorowany przez pracowników ZIK-u osoby te są również informowane o aktualnym toku sprawy.

 

Telefon alarmowy (całodobowy)

  1. Dyżury przy telefonie alarmowym całodobowym pełni pracownik Zespołu Interwencji Kryzysowej PCPR w Krotoszynie przez wyznaczony dzień (dni) w tygodniu od godz. 7.00 do godz. 7.00 dnia następnego również w dni ustawowo wolne od pracy.
  2. Dyżury telefoniczne są potwierdzane podpisem każdego z pracowników dyżurujących na stosownej liście dyżurów.
  3. W przypadku odebrania zgłoszenia przez osobę dyżurującą przy telefonie alarmowym od osoby chcącej uzyskać pomoc, a także od funkcjonariuszy służb społecznych i pomocowych (policji, straży pożarnej, straży miejskiej, pracowników pedagogicznych placówek oświatowych, służby zdrowia, pracowników socjalnych i in.) procedury są następujące:
    1. Telefoniczne przyjęcie zgłoszenia przez osobę dyżurującą.
    2. Potwierdzenie przyjęcia zgłoszenia i zebranie wszystkich dostępnych informacji dotyczących sytuacji kryzysowej.
    3. W zależności od oczekiwań klienta lub pracownika służb społecznych i pomocowych udzielenie porady informacyjnej, umówienie spotkania w terminie późniejszym bądź omówienie możliwości interwencyjnych ZIK-u.
    4. W przypadku konieczności natychmiastowych działań powiadomienie telefoniczne drugiej osoby pełniącej poddyżur przy telefonie alarmowym, przekazanie uzyskanych telefonicznie informacji, a także konsultacja i wspólne podjęcie decyzji odnośnie planowanej interwencji.
    5. W przypadku wyjazdu interwencyjnego pracowników ZIK-u (z pracownikami innych służb społecznych) - telefoniczne powiadomienie kierownika Zespołu Interwencji Kryzysowej.
    6. Spotkanie pracowników Zespołu oraz innych pracowników służb społecznych lub pomocowych, omówienie planu działania.
    7. Wyjazd na miejsce interwencji.
    8. W uzgodnieniu z pracownikami innych służb podjęcie działań zmierzających do zdiagnozowania sytuacji.
    9. Przekazanie informacji osobom obecnym o działaniach służ interwencyjnych.
    10. Dążenie do zapewnienia podstawowego oparcia i poczucia bezpieczeństwa osobom potrzebującym.
    11. Ustalenie oczekiwań obecnych osób i zaakceptowanie przez nich wstępnego planu działania.
    12. W zależności od sytuacji kryzysowej - konsultacja i ustalenie terminu spotkania w Ośrodku Interwencji Kryzysowej lub zapewnienie bezpiecznego schronienia w Specjalistycznym Ośrodku Wsparcia dla Ofiar Przemocy - w przypadku konieczności opuszczenia dotychczasowego miejsca pobytu.
    13. W przypadku opuszczenia miejsca zamieszkania przez osoby znajdujące się w sytuacji kryzysowej - stosowane są procedury stosowane w przypadku udzielenia schronienia ofiarom gorącej przemocy.
    14. Omówienie podejmowanych przez interwentów działań oraz ich odpowiednie udokumentowanie.

Procedury w przypadku sytuacji suicydalnej

  1. W przypadku otrzymania informacji o zagrożeniu samobójstwem (bezpośrednio od osoby zagrożonej, od osób pośrednich lub ze strony służb społecznych) pracownik ZIK-u przyjmujący zgłoszenie podejmuje czynności zmierzające do zabezpieczenia życia i zdrowia osób zagrożonych przez następujące czynności:
    1. wstępną ocenę prawdopodobieństwa zagrożenia,
    2. utrzymywanie stałego kontaktu bezpośredniego lub telefonicznego,
    3. dostarczenie wsparcia poprzez szacunek, zainteresowanie, okazanie troski,
    4. poszukiwanie zasobów klienta i wskazanie na możliwość ich wykorzystania,
    5. konstruowanie z klientem planów na najbliższą przyszłość,
    6. zawarcie kontraktu na życie.
  2. W momencie stwierdzenia zagrożenia życia klienta pracownik ZIK-u powiadamia kierownika (lub inną osobę upoważnioną) o zaistniałej sytuacji, a także w razie konieczności zwraca się o pomoc do innych instytucji (pogotowie ratunkowe, policja, straż pożarna).
  3. W przypadku zagrożenia suicydalnego pracownik ZIK-u motywuje osobę do podjęcia konsultacji psychiatrycznej uzgadniając natychmiastowy termin wizyty z lekarzem pozostającym w lokalnym systemie wsparcia.
  4. Pracownicy ZIK-u spotykają się z najbliższą rodziną klienta oraz zbierają informacje dotyczące dotychczasowego funkcjonowania klienta i rodziny oraz radzenia sobie z wcześniejszymi kryzysami życiowymi.
  5. Podczas kolejnych spotkań wspólnie z klientem pracownik ZIK-u buduje plan działań zmierzających do opanowania sytuacji kryzysowej, oparty na istniejących zasobach jednostkowych, rodzinnych i instytucjonalnych, uwzględniający lokalną sieć wsparcia społecznego.



Procedury w zakresie programu korekcyjno-naprawczego ze sprawcą przemocy

 

  1. Osoby mające realizować program korekcyjno-naprawczy w zakresie stosowania przemocy kierowane są przez instytucje do tego powołane (sąd, prokuratura, policja, ośrodki pomocy społecznej i inne) lub zgłaszają się osobiście.
  2. W przypadku zgłoszenia się osoby chcącej rozpocząć realizację programu korekcyjno-naprawczego pracownik Zespołu Interwencji Kryzysowej dokonuje diagnozy, czy stosuje ona przemoc oraz czy jest uzależniona od alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych.
  3. W przypadku stwierdzenia, że zachowania osoby nie noszą znamion przemocy, podejmowane są działania diagnozujące sytuację rodzinną i społeczną klienta oraz przedstawienie oferty pomocy zgodnej z zakresem działań Zespołu Interwencji Kryzysowej w Krotoszynie.
  4. W przypadku stwierdzenia, że osoba chcąca rozpocząć realizację programu korekcyjno-naprawczego jest uzależniona od alkoholu lub innych substancji psychoaktywnych, motywowana jest do uczestnictwa w terapii ambulatoryjnej bądź stacjonarnej w zakresie rozwiązywania problemów związanych z uzależnieniem i po jej ukończeniu przedstawiana jest oferta programu.
  5. W przypadku stwierdzenia, że zachowania osoby noszą znamiona stosowania przemocy, motywowana jest ona do podjęcia realizacji programu korekcyjno-naprawczego w w/w zakresie.
  6. Po zaakceptowaniu przez stosującą przemoc osobę warunków kontraktu związanego z realizacją programu korekcyjno-naprawczego w zakresie stosowania przemocy następuje podpisanie kontraktu i wyznaczane są terminy kolejnych spotkań terapeutycznych.
  7. Po zrealizowaniu określonej liczby spotkań terapeutycznych diagnozuje się, czy osoba w dalszym ciągu stosuje zachowania o cechach przemocy i dokonuje się ewaluacji postępu w zmianie zachowania.
  8. W momencie stwierdzenia braku pozytywnych zmian w zachowaniu klienta następuje powrót do wcześniejszych etapów programu i zaostrzenie reguł jego realizacji.
  9. Po zakończeniu pełnej realizacji programu dokonuje się ponownej oceny jego efektywności oraz przekazuje się informację instytucji kierującej o zrealizowaniu programu i jego efektach.
  10. W przypadku przerwaniu realizacji programu ze strony klienta i złamania zasad kontraktu przekazywana jest odpowiednia informacja do instytucji kierującej.


Procedury dotyczące korzystania z Niebieskiego Pokoju

  1. Niebieski pokój przeznaczony jest do przesłuchań dzieci - ofiar i świadków przemocy fizycznej, psychicznej oraz seksualnej i ma umożliwić przesłuchanie dziecka (dzieci) w przyjaznych mu warunkach, dając mu poczucie bezpieczeństwa i pozwalając ograniczyć liczbę przesłuchań do minimum. jest także pomieszczeniem przeznaczonym do spotkań dzieci będących w rodzinach zastępczych z naturalnymi rodzicami, przeprowadzania terapii rodzin, realizacji spotkań mediacyjnych.
  2. W przypadku otrzymania zawiadomienia osobistego bądź telefonicznego ze strony odpowiednich służb społecznych (sąd, prokuratura, policja, Dział Wsparcia Rodziny PCPR, OPŚ) pracownik ZIK-u przyjmujący zgłoszenie określa termin korzystania z Niebieskiego Pokoju, odpowiednio dostosowując do zapotrzebowania instytucji.
  3. W przypadku przesłuchania dziecka 9dzieci) zespół osób biorących udział w przesłuchaniu określa instytucja zgłaszająca (sąd, prokuratura, policja).
  4. Po wyznaczeniu terminu korzystania z Niebieskiego Pokoju kierownik Zespołu Interwencji Kryzysowej wyznacza osobę odpowiedzialną za przygotowanie odpowiednich pomieszczeń, która również będzie obecna podczas korzystania z Niebieskiego Pokoju i odpowiadać będzie za rejestrację audiowizualną.
  5. Osobą odpowiedzialną za przygotowanie oraz obecną w momencie korzystania z Niebieskiego Pokoju może być każdy wyznaczony i odpowiednio przeszkolony pracownik ZIK-u.
  6. Dostęp do Niebieskiego Pokoju oraz klucze do pomieszczeń ma kierownik ZIK--u i wyznaczony przez niego pracownik.
  7. Niebieski Pokój składa się z dwóch pomieszczeń - właściwego pomieszczenia urządzonego na wzór pokoju mieszkalnego, gdzie przebywają osoby biorące udział w przesłuchaniach, mediacjach i spotkaniach terapeutycznych; drugie pomieszczenie przeznaczone jest dla osób obserwujących oraz zapisujących przebieg wydarzeń i sytuacje zachodzące we właściwym pomieszczeniu.
  8. Niebieski Pokój jest pomieszczeniem wyposażonym w sprzęt audiowizualny składający się z dwóch kamer oraz mikrofonu, służących do zapisu przebiegu sytuacji. Posiada również lustro fenickie służące do bezpośredniej obserwacji wydarzeń.


Procedury stosowane w przypadku zagrożenia zdrowia lub życia dziecka

  1. W przypadku otrzymania zawiadomienia osobistego bądź telefonicznego ze strony służb społecznych (ośrodki pomocy społecznej, policja, kuratorzy sądowi, służba, zdrowia, prokuratura i in.) lub osób indywidualnych pracownik ZIK-u przyjmujący zgłoszenie podejmuje czynności zmierzające do zabezpieczenia życia i zdrowia dzieci.
  2. Niezależnie od pory dnia lub nocy pracownik powiadamia o konieczności interwencji kierownika ZIK-u, zaś w przypadku nieobecności innego upoważnionego pracownika.
  3. Pracownik ZIK-u przyjmujący zgłoszenie podejmuje działania diagnozujące sytuację rodzinną i społeczną według następujących procedur: przeprowadzenie wywiadu, zebranie dostępnych informacji wśród służb pomocowych (pomoc społeczna, policja, sąd, szkoła w zależności od rodzaju zagrożenia).
  4. Pracownik socjalny powiadamia funkcjonariusza policji oraz przedstawiciela ochrony zdrowia i wspólnie podejmuje decyzję w sprawie udania się do miejsca pobytu dziecka.
  5. Pracownik socjalny ZIK-u wraz z funkcjonariuszem policji i przedstawicielem ochrony zdrowia udaje się do miejsca pobytu dziecka, gdzie dokonuje bezpośredniej diagnozy sytuacji zagrożenia i podejmuje decyzję w sprawie odebrania dziecka.
  6. Funkcjonariusz policji w uzasadnionych okolicznościami przypadkach udziela pomocy podczas wykonania czynności odebrania dziecka, na wezwanie pracownika socjalnego może również usunąć osoby przeszkadzające w wykonywaniu czynności. Pracownik socjalny ZIK-u może także zwrócić się o pomoc do innych służb czy instytucji pozostających w lokalnym systemie wsparcia społecznego.
  7. Pracownik socjalny umieszcza dziecko u osoby mu najbliższej, która zapewni poczucie bezpieczeństwa. W przypadku braku możliwości umieszczenia dziecka u osoby najbliższej zapewniającej mu poczucie bezpieczeństwa pracownik socjalny umieszcza dziecko w rodzinie zastępczej lub całodobowej placówce opiekuńczo – wychowawczej, przekazując również do wypełnienia oświadczenie o przekazaniu dziecka pod opiekę.
  8. W ciągu 24 godzin od momentu odebrania dziecka pracownik socjalny powiadamia sąd rodzinny o prowadzonych czynnościach zabezpieczających. Poucza również rodziców bądź opiekunów dziecka o prawie złożenia zażalenia na prowadzone czynności instytucjonalne. W przypadku złożenia zażalenia na postępowanie pracownika ZIK-u niezwłocznie przekazuje w/w zażalenie do sądu.

 




Designed by hosting video and ketch - 2011